Karil Filips
Karil Filips (Caryl Phillips; 1958, Sent Kits), u Britaniju se preselio sa četiri meseca. Odrastao je u Lidsu, a studije Engleskog jezika i književnosti završio je na Oksfordskom univerzitetu. Početak njegove književne karijere obeležili su pozorišni komadi Strange Fruit (1980), Where There is Darkness (1982) i The Shelter (1983). Autor je brojnih drama i dokumentaraca za radio i televiziju, kao i scenarija za filmove Playing Away (1986) i The Mystic Masseur (2001) po istoimenom romanu V. S. Najpola. Objavio je romane: The Final Passage (1985), A State of Independence (1986), Higher Ground (1989), Cambridge (1991), Crossing the River (1993), The Nature of Blood (1997), A Distant Shore (2003), Dancing in the Dark (2005), Foreigners (2007), In the Falling Snow (2009), The Lost Child (2015) i A View of the Empire at Sunset (2018), a u dokumentarnu prozu spadaju The European Tribe (1987), The Atlantic Sound (2000), A New World Order (2001) i Colour Me English (2011). Priredio je antologije pod naslovom Extravagant Strangers: A Literature of Belonging (1997) i The Right Set: An Anthology of Writing on Tennis (1999). Njegova dela su prevedena na preko deset jezika. Dobitnik je brojnih nagrada za drame i romane među koji ma se posebno ističe James Tait Black Memorial Prize za roman Crossing the River, koji se našao i u užem izboru za Bukerovu nagradu 1993. Roman A Distant Shore, nominovan za Bukerovu nagradu i PEN/Faulkner Award 2003, osvojio je 2004. Commonwealth Writers Prize. Član je Kraljevskog društva za književnost i Kraljevskog društva za umetnost, kao i počasni predavač na Kraljičinom koledžu Oksfordskog univerziteta. Predavao je na univerzitetima u Gani, Švedskoj, Singapuru, Barbadosu, Indiji i Sjedinjenim Državama, gde trenutno radi na Univerzitetu Jejl.
U izdanju Partizanske knjige: Daleka obala.
Igor Cvijanović
Igor Cvijanović (1979, Tuzla) završio je osnovne i magistarske studije engleskog jezika i književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, a doktorirao na Filološkom fakultetu u Beogradu. Objavio je prevode proze Džona Barta, Eni Pru, Krisa Abanija, Rejfa Larsena, Džojs Kerol Outs, Dejvida Fostera Volasa i dr. Dobitnik je Nagrade za prevod godine Društva književnika Vojvodine (2012). Živi u Novom Sadu.
U izdanju Partizanske knjige: Nik Kejv i poetika prestupa.
Predrag Čudić
Rođen sam 1943. 4. avgusta u Risanskoj br. 4, u Berzi rada, u nastojničkom stanu, nedaleko od Palate pravde koja je u mom književnom životu takođe bila bitna adresa i simbol, kako pravde tako i nepravde. Moj otac je govorio da sam projektovan u Zagrebu, a realizovan u Beogradu. Zvali su me Berzino dete. Inače, za mlade generacije: Berza rada za vreme rata slala je gastarbajtere u Nemačku, isto kao i godinama potom, samo pod malo drugačijim okolnostima. Dakle, to nije nikakav Brozov i Brantov patent. Započeo sam gimnaziju „Stevan Sremac“ u Senti, odmah pored rodne kuće Stevana Sremca, a završio istu pod imenom, iznenada blagopočivšeg na državnim poslovima, Moše Pijade. Diplomirao sam Opštu književnost sa teorijom književnosti na Filološkom u suton šezdesetosmaških, lipanjskih gibanja. Lutao trbuhom za kruhom od nemila do nedraga, od honorarca na dečjem radio programu do ambasadora. Najveći deo beskrajnog radnog veka proveo u Biblioteci grada Beograda, video svojim očima desetine hiljada nepotrebnih knjiga. Nažalost, nisam kao kolega bibliotekar, slabovidi Borhes, stvorio maestralnu sublimaciju svega viđenog. Naprotiv, dodao sam tom beskrajnom broju petnaestak knjiga poezije, proze, poezije za decu. Preživeo u dva maha sudar sa Pravdom zbog verbalnog delikta. Još uvek, na sreću, živim u blizini Palate, ali na pristojnoj distanci. Živim i čekam verujući u njenu pravednu sporost, jer kažu da rukopisi ne gore. Ali, ko zna, ovo je Savamala, a ja se još, ponekad, osećam kao Berzino dete.
U izdanju Partizanske knjige: Malograđanski ep/Matr’jalisti, Iz zemlje nemanjića.
Moris Dži
Moris Dži je napisao više od trideset romana za odrasle i decu, a takođe je pisao za film i televiziju. Osvojio je mnoge nagrade u svojoj domovini Novom Zelandu, a za svoj najpoznatiji roman Plumb dobio je memorijalnu nagradu Džejms Tejt Blek u Ujedinjenom Kraljevstvu. Živi sa suprugom Margaretom u gradu Nelsonu na novozelandskom Južnom ostrvu. Ima dve ćerke i sina.
U izdanju Partizanske knjige: Gubitnici i druge priče.
Radivoj Šajtinac
Radivoj Šajtinac rođen je u Zrenjaninu 1949. godine. Piše poeziju, prozu, književnu i likovnu kritiku, bavi se dramaturgijom i prevodi s ruskog i engleskog jezika, a objavio je više od trideset knjiga. Bio je jedan od osnivača časopisa Ulaznica u kom je proveo dve decenije na mestu urednika. Knjige i tekstovi Radivoja Šajtinca prevedeni su na petnaestak evropskih jezika. Dobitnik je brojnih književnih priznanja.
U izdanju Partizanske knjige: Pompeja.
Uglješa Šajtinac
Dramski i prozni pisac za decu i odrasle. Autor je nekoliko romana i isto toliko zbirki priča. Drame su mu igrane i objavljivane i na domaćim scenama i u inostranstvu. Nagrađivan i prevođen na poljski, bugarski, engleski, mađarski, ukrajinski, slovenački i makedonski jezik.
U izdanju Partizanske knjige: Vok on!.
Faruk Šehić
Rođen 1970. u Bihaću u SFRJ. Objavio je sljedeće knjige: Pjesme u nastajanju (2000), Hit depo (2003), Pod pritiskom (2004), Transsarajevo (2006), Hit depo, Pod pritiskom, Transsarajevo, Apokalipsa iz Recycle bina (2007), Knjiga o Uni (2011) i Moje rijeke (2014). Književni kritičari ga često nazivaju predvodnikom „pregažene generacije“. Njegove knjige Hit depo i Pod pritiskom uživaju kultni status kod čitalačke publike. Za roman Knjiga o Uni je dobio nagradu Meša Selimović za najbolji roman objavljen na govornom području Bosne i Hercegovine, Srbije, Hrvatske i Crne Gore u 2011. godini, i nagradu Evropske unije za književnost – EUPL 2013. Za knjigu pjesama Moje rijeke je dobio Nagradu Risto Ratković za najbolju objavljenu knjigu pjesama u Srbiji, BiH, Hrvatskoj i Crnoj Gori za 2013./2014. Knjige su mu prevođene na makedonski, bugarski, njemački, engleski i francuski jezik. Radi kao novinar i kolumnista u sarajevskom magazinu BH Dani. Živi u Sarajevu.
U izdanju Partizanske knjige: Moje rijeke.
Ana Šnabl
Autor fotografije: Matej Pušnik
Ana Šnabl (1985) je spisateljica i publicistkinja. Piše za razne slovenačke medije i britanski Gardijan. Za svoju zbirku kratkih priča Odvezani (Beletrina 2017; Partizanska knjiga 2018) dobila je nagradu za najbolju prvu knjigu na Slovenačkom sajmu knjiga, a usledile su još dve nominacije i nagrada Edo Budiša u Hrvatskoj. Tri godine kasnije izašao je njen prvi roman Majstorija (Beletrina 2020; Partizanska knjiga 2022), koji su i domaći i strani čitaoci odlično prihvatili – probio se i u širi izbor za Dublin Literary Award. Njen drugi roman Plima (Beletrina, 2022; Partizanska knjiga, 2024) nominovan je za nagradu Kresnik. U avgustu 2024. izašao je roman Septembar, njeno četvrto delo.
U izdanju Partizanske knjige: Odvezani, Majstorija, Plima.
Đerđ Špiro
Autor fotografije: Márton Merész
Đerđ Špiro je rođen u Budimpešti 1946. godine. Studirao je rusku, srpskohrvatsku i mađarsku književnost na Univerzitetu ELTE u Budimpešti, a usavršavao se u Sovjetskom Savezu, Jugoslaviji, Poljskoj i Čehoslovačkoj. Između ostalog, radio je kao novinar, urednik, profesor, dramaturg, predavač i prevodilac. Od 1978. predaje na Univerzitetu u Budimpešti. Njegova doktorska disertacija pod nazivom „Drama u istočnoj i centralnoj Evropi od prosvetiteljstva do Prvog svetskog rata” objavljena je 1986. godine. Objavio je deset romana, tri zbirke kratkih priča, oko trideset dramskih tekstova, veliki broj eseja i monografija, kao i šest filmskih scenarija. Tečno govori ruski, poljski, srpsko-hrvatski, češki, slovački i engleski, a čita francuski, nemački, italijanski i bugarski. Dobitnik je više od trideset prestižnih nagrada. Član je Udruženja mađarskih pisaca i društva „Sečenji”. Živi u Budimpešti.
U izdanju Partizanske knjige: Sanjao sam za tebe.